Με αφορμή το νομοσχέδιο για την εκτροπή των ποταμών Κρικελλοπόταμου και Καρπενησιώτη για την υδροδότηση της Αττικής, έθεσα, όχι με ελαφριά καρδιά, καθώς αντιλαμβάνομαι τι διακυβεύεται, στον εαυτό μου το ερώτημα: Ποιος είναι ο ρόλος των αιρετών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης; Πρέπει στις αποφάσεις που λαμβάνουν να υπερτερεί το εθνικό ή το τοπικό συμφέρον, το κομματικό ή το συνειδησιακό καθήκον, η αντιπολιτευτική μονολιθικότητα ή το δημόσιο καλό; Συγχωρέστε μου τον προσωπικό τόνο, αλλά πρόκειται για ένα σύνθετο θέμα που, ως τοπικούς παράγοντες, μας φέρνει αντιμέτωπους με ευθύνες που δεν μας αναλογούν. Παρ’ όλα αυτά, καλούμαστε να τις διαχειριστούμε.
Σε τέτοιες στιγμές δεν χωρούν ούτε υπεκφυγές ούτε σιωπές. Οι θέσεις του καθενός πρέπει να είναι καθαρές.
Τα γεγονότα έχουν ως εξής:
Στις 10 Ιουλίου τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο που ανοίγει τον δρόμο για την εκτροπή των ποταμών Κρικελλοπόταμου και Καρπενησιώτη. Η διαβούλευση ολοκληρώθηκε στις 20 Ιουλίου, στις 09:00 π.μ., αφήνοντας ελάχιστο χρόνο αντίδρασης στον Δήμο Καρπενησίου.
Στα στενά χρονικά περιθώρια που είχαμε, πραγματοποιήσαμε στις 17 Ιουλίου κατεπείγουσα, δια περιφοράς συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Στόχος μας ήταν να αποκτήσει ο Δήμος τη δυνατότητα να συμμετάσχει θεσμικά στη δημόσια διαβούλευση του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων και να καταθέσει επίσημα τη θέση του για ένα ζήτημα κρίσιμο για το μέλλον του τόπου μας. Οι πάντες γνωρίζουν τι διακυβεύεται.
Προκειμένου να το πετύχουμε, απαιτούνταν να ληφθεί απόφαση με αυξημένη πλειοψηφία των δύο τρίτων (2/3). Ωστόσο, λόγω της σύσσωμης απουσίας της αντιπολίτευσης από την έκτακτη συνεδρίαση που ακολούθησε, δεν συγκεντρώθηκαν οι αναγκαίες ψήφοι.
Στις 19 Ιουλίου, μία ημέρα πριν από τη λήξη της διαβούλευσης, συγκαλέσαμε έκτακτη δια ζώσης συνεδρίαση. Από τη συνεδρίαση αυτή η αντιπολίτευση απουσίαζε σύσσωμη. Εξαίρεση αποτέλεσαν ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας, Νίκος Σουλιώτης, και ο ανεξάρτητος Δημοτικός Σύμβουλος Δημήτρης Λερογιάννης, οι οποίοι συμμετείχαν εξ αποστάσεως.
Η Δημοτική Αρχή ανέλαβε την ευθύνη και προχώρησε μέχρι τέλους στις απαιτούμενες θεσμικές ενέργειες. Δυστυχώς, σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή, δεν είχε τη στήριξη που απαιτούσε η περίσταση από το σύνολο του Δημοτικού Συμβουλίου.
Σε ένα ζήτημα που αφορά το μέλλον των υδάτινων πόρων της Ευρυτανίας, θα περίμενε κανείς να επικρατήσει η ενότητα και η κοινή θεσμική στάση. Αντί γι’ αυτό, η Δημοτική Αρχή βρέθηκε να σηκώνει μόνη της το βάρος της θεσμικής εκπροσώπησης του τόπου. Ο καθένας αναλαμβάνει την ευθύνη της στάσης του και οι πολίτες είναι εκείνοι που θα την αξιολογήσουν.
Εμείς, παρά ταύτα, καταθέσαμε εμπρόθεσμα και τεκμηριωμένα τις παρατηρήσεις και τις αντιρρήσεις μας στην πλατφόρμα OpenGov, καθιστώντας σαφές ότι δεν πρόκειται να αποδεχθούμε καμία ρύθμιση που αποδυναμώνει τον ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ή υπονομεύει το δικαίωμα των τοπικών κοινωνιών να έχουν λόγο στη διαχείριση των υδάτων τους.
Συγκεκριμένα, με την υπ’ αριθ. 81/19-07-2026 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ο Δήμος Καρπενησίου κατέθεσε επίσημα στη δημόσια διαβούλευση την κατηγορηματική αντίθεσή του στη σχεδιαζόμενη εκτροπή του Κρικελλοπόταμου και του Καρπενησιώτη προς το υδροδοτικό σύστημα της Αττικής. Ζητούμε την απόσυρση της παρ. 2 του άρθρου 35, καθώς και κάθε συναφούς διάταξης που προβλέπει, διευκολύνει ή προεξοφλεί την εκτροπή των δύο ποταμών.
Η θέση μας είναι σαφής και απολύτως τεκμηριωμένη: δεν μπορεί να νομοθετείται η εκτροπή δύο ποταμών της Ευρυτανίας χωρίς προηγουμένως να έχει παρουσιαστεί ολοκληρωμένη μελέτη σκοπιμότητας, υδρολογικό ισοζύγιο, ανάλυση κόστους–οφέλους, αξιολόγηση εναλλακτικών λύσεων και πλήρης εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων.
Δεν μπορεί πρώτα να λαμβάνεται η πολιτική απόφαση και μετά να αναζητείται η επιστημονική και περιβαλλοντική τεκμηρίωσή της.
Ως Δημοτική Αρχή θεωρούμε ότι οι ορεινές περιοχές δεν είναι αποθήκες νερού και φυσικών πόρων για τη διαρκή εξυπηρέτηση του κέντρου. Η Ευρυτανία έχει ήδη προσφέρει πολλά στην ενεργειακή και υδατική ασφάλεια της χώρας, χωρίς αυτή η προσφορά να έχει μεταφραστεί σε αντίστοιχη αναπτυξιακή, κοινωνική και δημογραφική στήριξη.
Η μάχη μας μπορεί να φαίνεται πολιτικά μοναχική, αλλά είναι κοινωνικά συλλογική, γι’ αυτό και δεν πρόκειται να κάνουμε πίσω.
Θα συνεχίσουμε, με κάθε νόμιμο και θεσμικό μέσο, να υπερασπιζόμαστε τον Κρικελλοπόταμο, τον Καρπενησιώτη και το δικαίωμα της Ευρυτανίας να έχει λόγο για το μέλλον της.
Γιατί το νερό της Ευρυτανίας δεν είναι απλώς ένας φυσικός πόρος. Αποτελεί δημόσιο και πολύτιμο αγαθό. Είναι η ψυχή του τόπου μας. Και αυτή βρίσκεται πέρα και πάνω από κάθε είδους σκοπιμότητες και συμφέροντα. Είναι, απλά, αδιαπραγμάτευτη.
**Παρατίθεται το link με τα σχόλια του Δήμου:
